«Աղաչում եմ քեզ, ինձ թո՛ւյլ տուր, որ այդ ժողովրդի հետ խոսեմ»։ Գործք Առ. 21.39

ԽՈՍԻ՛Ր ՄԱՐԴԿԱՆՑ ՀԵՏ ՔՐԻՍՏՈՍԻ ՄԱՍԻՆ

Պողոսը տաճար էր գնացել սրբագործության կարգը պահելու (Գործք Առ. 21.26): Բայց հրեաները, ովքեր առաքյալին օրենքի թշնամի էին համարում, փորձեցին սպանել նրան (հ. 31): Սակայն հռոմեացի զինվորներն արագ միջամտեցին, նրանք ձերբակալեցին Պողոսին, կապեցին նրան և դուրս տարան տաճարից, մինչ ամբոխը բղավում էր. «Մա՛հ դրան» (հ. 36):

Ինչպե՞ս արձագանքեց առաքյալն այս սպառնալիքներին. նա թույլտվություն խնդրեց զորքերի հրամանատարից՝ ժողովրդի հետ խոսելու համար (հ. 39): Թույլտվությունն առնելով՝ ծեծված ու արնաթաթախ Պողոսը, շրջվեց դեպի զայրացած ամբոխն ու պատմեց նրանց Հիսուսի հանդեպ ունեցած իր հավատքի մասին (22.1-16):

Դա երկու հազար տարի առաջ էր: Հավանաբար, վաղեմության պատճառով դժվար է մեզ նույնականացվել Պողոսի հետ: Բայց ահա մեկ այլ ժամանակակից օրինակ մի երկրից, որտեղ քրիստոնյաները պարբերաբար հետապնդումների ու հալածանքների են ենթարկվում: Պետրոս անունով մի մարդ այցելում է հավատքի համար բանտարկված ընկերոջը, որտեղ նրան ևս ձերբակալում ու բանտախուց են նետում, այնուհետև փակ աչքերով տանում են հարցաքննության: Երբ քանդում են նրա աչքերը փակող կտորի կապերը, Պետրոսը տեսնում է իր վրա զենքերն ուղղած 4 զինվորականի: Ինչպե՞ս է նա արձագանքում. Պետրոսը դա հիանալի առիթ է համարում իր հավատքի մասին խոսելու համար:

Երկու հազար տարի առաջ ապրած Պողոսն ու մեր ժամանակակից Պետրոսը կարևոր ճշմարտություն են մատնանշում. նույնիսկ, եթե Աստված թույլ է տալիս մեզ ապրել դժվար ժամանակներում՝ ենթարկվելով հալածանքների, մեր խնդիրը մնում է նույնը. «Գնացե՛ք ամբողջ աշխարհով մեկ և բոլոր արարածներին Ավետարա՛նը քարոզեցեք» (Մարկ. ​​16.15): Աստված մեզ հետ կլինի և իմաստություն ու զորություն կտա՝ մեր հավատքի մասին խոսելու համար:

Այսօր էլ, աշխարհի տարբեր ծայրերում քրիստոնյաները հալածվում են իրենց հավատքի համար: Սակայն մեր սրբազան պարտականությունն է «հռչակել ավետարանն» ամենուր:

Աղոթք – Սիրելի՛ Հիսուս, քաջություն տու՛ր ներկայացնելու Քեզ սիրով և իմաստությամբ: Ամեն։

Աստվածաշունչը մեկ տարում      |       Եզեկիել 14-15, Հակոբոս 2