Երեմիա 38.1-10                                                                 Կիրակի | Հուլիսի 7

«Որովհետև Աստված անարդար չէ, որ մոռանա ձեր գործերը և այն սերը, որ նրա անվան հանդեպ ցուցաբերեցիք՝ ծառայելով սրբերին, որոնց հիմա էլ ծառայում եք» (Եբր. 6.10)

Շոկոլադի թակարդում

    Փենսիլվանիայի «Մարս» հրուշակեղենի գործարանի երկու բանվոր անզգուշաբար հայտնվել էին շոկոլադի մեծ անոթի մեջ։ Սա կարող է կատակ թվալ և, հավանաբար, հաճելի «անախորժություն» շոկոլադի սիրահարների համար: Բայց տղամարդիկ, թեև վնասվածքներ չէին ստացել, մինչև գոտկատեղ շոկոլադի մեջ էին և չէին կարող ինքնուրույն դուրս գալ: Ի վերջո, հրշեջները ստիպված էին անցք բացել անոթի պատին՝ նրանց անվտանգ դուրս հանելու համար:

Երբ Երեմիա մարգարեն հայտնվեց տիղմով լցված գուբի հատակում, պատմությունը հեռու էր քաղցր լինելուց: Որպես Երուսաղեմում գտնվող Աստծո ժողովրդի պատգամաբեր՝ նա հայտարարեց, որ նրանք շտապ պետք է հեռանան քաղաքից, քանի որ այն շուտով «Բաբելոնի թագավորի զորքի ձեռքը պիտի մատնվի, և նա պիտի գրավի այն» (Երեմ. 38.3)։ Սեդեկիա թագավորի իշխանները պահանջեցին, որ Երեմիան սպանվի, քանի որ «նա թուլացնում է քաղաքում մնացող պատերազմողների ձեռքերը և ամբողջ ժողովրդի ձեռքերը՝ նրանց այսպիսի խոսքեր ասելով» (հ. 4): Երեմիային պարաններով իջեցրին գուբի մեջ, որտեղ ջուր չկար և լցված էր տիղմով: «Երեմիան ընկղմվեց տիղմի մեջ» (հ. 6):

Երբ թագավորի եթովպացի ներքինին պաշտպանեց Երեմիայի բարօրությունը՝ հայտարարելով, որ մյուսները «չարիք գործեցին», Սեդեկիան հասկացավ, որ սխալ է թույլ տվել և հրամայեց Աբիմելեքին հանել Երեմիային գուբից (հ. 9-10):

Նույնիսկ երբ մենք ճիշտ ենք վարվում, ինչպես Երեմիան, երբեմն կարող ենք զգալ, որ խրված ենք ցեխի մեջ: Եկե՛ք խնդրենք Աստծուն քաջալերել մեզ, մինչ սպասում ենք Նրա օգնությանը՝ մեր առջև ծառացած դժվարությունների ժամանակ:

Աղոթք – Հա՛յր Աստված, աջակցի՛ր ինձ, մինչ ես ձգտում եմ հնազանդվել Քեզ: Ամեն:

Ե՞րբ են ձեզ անարդարացիորեն վարվել ձեզ հետ: Ինչպե՞ս է Աստված քաջալերել:

Աստվածաշունչը մեկ տարում     |    Հոբ 34-35    Գործք 15.1-21