Ժողովող 8.14-17                                                                                Երեքշաբթի   |   Մայիսի 14

Եվ ես գովեցի ուրախությունը, որովհետև մարդու համար արեգակի տակ ուտելուց, խմելուց և ուրախանալուց բացի լավ բան չկա։ Ժող. 8.15

ՈՒՐԱԽՈՒԹՅՈՒՆ ԵՎ ԻՄԱՍՏՈՒԹՅՈՒՆ

Անուշահոտ բալենու ծաղիկներն ամեն գարնան Ճապոնիան լցնում են վարդագույնի նուրբ երանգներով ՝ հիացմունք պատճառելով ինչպես բնակիչներին, այնպես էլ զբոսաշրջիկներին: Ծաղկման կարճ տևողությունը ճապոնացիների մոտ զարգացնում է գեղեցկությունն ու բույրը վայելելու սուր ունակությունը: Նրանք այս գիտակցված հաճույքը մի բանից, որն արագ փոխվում է, անվանում են «մոնո-անգիտակցություն»:

Որպես մարդ, բնական է, որ մենք ցանկանում ենք փնտրել և երկարացնել ուրախության զգացումը։ Այնուամենայնիվ, այն իրականությունը, որ կյանքը լի է դժվարություններով, նշանակում է, որ մենք պետք է զարգացնենք կարողություն և՛ ցավը, և՛ հաճույքը սիրող Աստծո հանդեպ հավատքի ոսպնյակի միջոցով դիտելու: Մենք չպետք է չափազանց հոռետես լինենք և չպետք է կյանքի նկատմամբ անիրատեսական հայացք զարգացնենք:

Ժողովող գիրքը մեզ առաջարկում է մի օգտակար օրինակ։ Թեև այս գիրքը երբեմն համարվում է բացասական հայտարարությունների ժողովածու, նույն Սողոմոն թագավորը, ով գրել է, որ «ամեն ինչ ունայնություն է» (Ժող. 1.2), նաև խրախուսում է իր ընթերցողներին ուրախություն գտնել կյանքի պարզ բաների մեջ՝ ասելով. «Եվ ես գովեցի ուրախությունը, որովհետև մարդու համար արեգակի տակ ուտելուց, խմելուց և ուրախանալուց բացի լավ բան չկա» (հ․ 15):

Ուրախությունը գալիս է, երբ մենք խնդրում ենք Աստծուն օգնել մեզ «իմաստությունը գիտենալու» և սովորելու պահպանել այն ամենը, ինչ Աստված արել է (հ. 16-17) և՛ լավ, և՛ դժվար ժամանակներում (Ժող. 3.11-14; 7.13-14)՝ իմանալով, որ ոչ մեկը, ոչ մյուսը հավերժ չեն մնում երկրի վրա:

Աղոթք – Սիրելի՛ հայր, շնորհակալ եմ, որ իմ կյանքում գեղեցկության և ուրախության աղբյուրն ես: Ամեն։

Ո՞ր «եղանակի» մեջ ես այժմ: Ինչպե՞ս կարող ես ուրախություն գտնել դրանում:

Աստվածաշունչը մեկ տարում      |      Դ Թագավորների 19-21, Հովհաննես 4.1-30