Երեմիա 31.3-9                                                                                           Կիրակի   |   Մայիսի 5

Լացով են գալու, և աղաչանքներով եմ բերելու նրանց։ Եր. 31.9

ՈՒՐԱԽՈՒԹՅԱՆ ԱՐՑՈՒՆՔՆԵՐ

Մի առավոտ տնից դուրս գալով՝ Դինը հանդիպեց իր ընկերներին, ովքեր նրան դիմավորեցին փուչիկներով։ Նրա ընկեր Ջոշը առաջ անցավ։ «Մենք քո հեղինակային բանաստեղծություններով մասնակցել ենք մրցույթի», - ասաց նա նախքան Դինին ծրար հանձնելը: Ծրարի ներսում բացիկ կար, որի վրա գրված էր «Առաջին մրցանակ», բոլորի աչքերում ուրախության արցունքների էին։ Դինի ընկերները հրաշալի բան արեցին՝ հաստատելով նրա բանաստեղծական տաղանդը։

Ուրախությունից լաց լինելը պարադոքսալ փորձառություն է: Արցունքները սովորաբար ցավի արձագանք են, ոչ թե ուրախության, իսկ ուրախությունը սովորաբար արտահայտվում է ծիծաղով, ոչ թե արցունքներով: Իտալացի հոգեբանները նշում են, որ ուրախության արցունքները գալիս են խոր անձնական նշանակություն ունեցող պահերին, օրինակ, երբ մենք խորապես սիրված ենք զգում մեզ կամ երբ հասնում ենք կարևոր նպատակի: Այսպիսով, նրանք հանգեցին այն եզրակացության, որ ուրախության արցունքները ցույց են տալիս մեր կյանքի իմաստը:

Իմ պատկերացմամբ՝ նույն կերպ ուրախության արցունքներ էին հոսում ամենուր, ուր Հիսուսն էր գնում: Ինչպե՞ս կարող էին կույր ծնված մարդու ծնողները ուրախությունից չարտասվել, երբ Հիսուսը բժշկեց նրան (Հովհ. 9.1-9) կամ Մարիամն ու Մարթան, երբ Նա հարություն տվեց իրենց եղբորը (Երեմիա 11.38-44): Երբ Աստծո ժողովուրդը բերվի վերականգնված աշխարհ, Տիրոջ Խոսքով նրանք ուրախության. «Լացով են գալու, և աղաչանքներով եմ բերելու նրանց» (հ. 9):

Եթե ​​ուրախության արցունքները մեզ ցույց են տալիս մեր կյանքի իմաստը, պատկերացրե՛ք այս մեծ օրը: Երբ արցունքները հոսեն մեր աչքերից, մենք անկասկած կհասկանանք, որ կյանքի իմաստը միշտ եղել է Նրան մոտ ապրելը:

Աղոթք – Հա՛յր Աստված, շնորհակալ եմ Քեզ սիրողներին սպասվող ուրախության համար: Ամեն։

Ե՞րբ եք վերջին անգամ ուրախությունից լաց եղել: Ի՞նչ եք կարծում, ո՞րն է կյանքի իմաստը:

Աստվածաշունչը մեկ տարում      |      Գ Թագավորների 19-20, Ղուկաս 23.1-25