Ժողովող 4.7-12                                                                                Երկուշաբթի   |   Ապրիլի 22

…եռապատիկ թելը շուտ չի կտրվի: Ժող. 4.12

ՄԻԱԲԱՆՈւԹՆՈւՆ ՔՐԻՍՏՈՍԻ ՄԵՋ

«Ես գիտեի, որ հաջողության հասնելու միակ ճանապարհը տունս, կնոջս, որդուս և դստերս մոռանալն է», - ասաց Ջորդոնը: «Ես հասկացա, որ չեմ կարող դա անել։ Նրանք հյուսված են իմ սրտի և հոգու գործվածքի մեջ»: Միայնակ, հեռավոր տարածքում, Ջորդոնը մասնակցում էր ռեալիթի շոուին, որտեղ մասնակիցներից պահանջվում էր հնարավորինս երկար գոյատևել դրսում՝ նվազագույն պաշարներով: Ի՞նչը ստիպեց նրան պարտվել. ոչ թե գորշ արջերը, ցուրտ ջերմաստիճանը, վնասվածքները կամ քաղցը, այլ ճնշող միայնությունը և ընտանիքի հետ լինելու մեծ ցանկությունը:

Մենք կարող ենք ունենալ գոյատևման բոլոր հմտությունները, որոնք անհրաժեշտ են վայրի բնության մեջ ապրելու համար, բայց հասարակությունից բաժանվելը ձախողման բաղադրատոմս է: Ժողովողի իմաստուն հեղինակն ասել է. «Երկուսը մեկից լավ է..., որովհետև եթե վայր ընկնեն, մեկն իր ընկերոջը կկանգնեցնի» (հ․ 9-10): Քրիստոսի համայնքը, նույնիսկ իր ողջ շփոթության մեջ, կարևոր է մեր բարգավաճման համար: Մենք շանս չենք ունենա այս աշխարհի փորձությունների դեմ, եթե փորձենք ինքնուրույն հաղթահարել դրանք: Նա, ով միայնակ է աշխատում, իզուր է աշխատում (հ. 8): Առանց համայնքի մենք ավելի շատ վտանգի ենք ենթարկվում (հ. 11-12): Ի տարբերություն մեկ շղթայի, «երեք թելերից բաղկացած պարանը շուտով չի կոտրվի» (հ. 12): Սիրող, քրիստոսակենտրոն համայնքը պարգև է, որը ոչ միայն քաջալերում է մեզ, այլև զորացնում է մեզ աճելու մեջ՝ չնայած դժվարին իրավիճակներին: Մենք իրար պետք ենք։

Աղոթք – Հա՛յր, շնորհակալ եմ համայնքի պարգևի համար: Այսօր բացի՛ր իմ սիրտը՝ սիրելու և ուրիշների հետ ժամանակ անցկացնելու համար: Ամեն։

Ինչպե՞ս կարող ենք ավելի շատ ժամանակ անցկացնել մեր համայնքի անդամների հետ՝ հիշելով, որ կան մարդիկ, ովքեր մեկուսացված և կարիքի մեջ են:

Աստվածաշունչը մեկ տարում      |      Բ Թագավորների 14-15  Ղուկաս 17.1-19