Փիլիպպեցիներին 2.1-8                                                                Հինգշաբթի   |   Փետրվարի 1

Ինքն իրեն ունայնացրեց և ծառայի կերպարանք առնելով… Փիլ. 2.7

ԵՐԵՎԵԼԻ ԽՈՆԱՐՀՈւԹՅՈւՆ

Խաղից հետո քոլեջի բասկետբոլի աստղը մնաց, որպեսզի աշխատողներին օգնի հավաքել դատարկ գավաթներն ու թղթե փաթեթները։ Երբ նոր խանդավառությամբ համացանցում հրապարակվեց նրանց ար  ածների տեսաերիզը, ավելի քան ութսուն հազար մարդ դիտեց այն։ Մի մարդ մեկնաբանեց. «Երիտասարդն ամենախոնարհ տղաներից մեկն է, ում երբևէ կարող եք հանդիպել ձեր կյանքում»։ Բասկետբոլ խաղացողի համար ավելի լավ կլիներ գնալ խաղընկերների հետ և նշել իր դերը խմբի հաղթանակի մեջ։ Փոխարենը՝ նա կամավոր ներկայացավ անշնորհակալ աշխատանքի մեջ։

Խոնարհության վերջնական շունչը երևում է Տեր Հիսուսի մեջ, ով թողեց երկնքի բարձր պաշտոնը և երկրի վրա ստանձնեց ծառայի դերը (հ․  7)։ Հիսուսը ստիպված չէր այդ բանն անել, բայց Նա ինքնակամ իրեն խոնարհեցրեց։ Նրա ծառայությունը երկրի վրա ներառում է ուսուցանել, բժշկել և սիրել բոլոր մարդկանց. մեռնել և հարություն առնել նրանց փրկելու համար։

Քրիստոսի օրինակը կարող է մեզ ոգեշնչել ավլել հատակը կամ կերակուր պատրաստել, իսկ ամենից ազդեցիկը կլինի, երբ երևա ուրիշների հանդեպ մեր ունեցած վերաբերմունքը։

Իսկական խոնարհությունը ներքին մի հատկություն է, որ ոչ միայն փոխում է մեր գործողությունները, այլև փոխում է այն, ինչ-որ մեզ համար կարևոր է։ Մեզ մղում է «ուրիշներին մեզնից բարձր դասելուն» (հ․ 3)։

 Հեղինակ և քարոզիչ Անդրու Մարրին ասաց. «Խոնարհությունը սրբության ծաղկումն ու գեղեցկությունն է»։ Թող մեր կյանքն արտացոլի այդ գեղեցկությունը։ Նրա Հոգու զորության շնորհիվ մենք արտացոլում ենք Քրիստոսի սիրտը (հ․ 2-5)։

Աղոթք - Սիրելի՛ Հիսուս, շնորհակալ եմ, որ Ինքդ Քեզ խոնարհեցրիր ինձ համար։ Օգնի՛ր ինձ, որ հետևեմ օրինակիդ` ուրիշների կարիքներն իմ կարիքներից ավելի վեր դասեմ։ Ամեն։

Տեր Հիսուսի խոնարհության օրինակը պետք է ազդի մեզ վրա, երբ որոշ պարագաներում հպարտանանք։

Աստվածաշունչը մեկ տարում      |      Ելք 27-28, Մատթեոս 21.1-22